kelebek kanadı

mehlikanın abla oluşu, çocukluktan kurtuluşu :)

2010-01-16T20:46:00.004+02:00

mehlika daha evvel, hatıralarını anlatırken; "ben üç yaşındayken" yada "ben küçükken" gibi ifadeler kullanırdı.

geçenlerde yine bir anısını anlatmak istedi. fakat bu sefer cümlesine; "ben çocukken...." diyerek başladı. :)

şaşırdım, çünkü o hala bir çocuktu.

kızım ama sen hala çocuk değil misin diye sordum gayr-ı ihtiyari....

cevap:

"hayır anne artık ben çocuk değilim. ben büyüdüm. artık abla oldum!!!" :DDD

kızım artık abla olmuştu, çocuk değildi :)))

Anneler Bilimsel Bombardıman Altında!

2009-12-30T13:06:00.000+02:00

Sürekli başarılı anne olmayın...

Çocuğumu nasıl yetiştirmeliyim, onu nasıl dört dörtlük yapabilirim diye düşünen anneler dikkat! Zarar verebilirsiniz.

Yeni anneler eskiye kıyasla yoğun bir bilimsel bombardıman altında. "Çocuğu taşırken yüzü kendine mi baksın, dışarıya mı baksın? Neyle beslenirse kalp hastası olmaz? Hangi oyunları oynarsa zekâsı gelişir" gibi... Bu bombardıman altında bazı anneler, daha kendi dilini konuşamayan çocuklarına yabancı dil öğretme çabasına giriyor.

Hatta tuvalet eğitiminden önce müzik eğitimine başlayanlar bile var. İstanbul Bilgi Üniversitesi'den Prof. Dr. Emine Zinnur Kılıç, "Bu durumanne-çocuk ilişkisinin duygusal boyutlarının unutulmasına neden oluyor" diyor. Kılıç, anneler üzerinde toplum baskısının giderek arttığını söylüyor. Prof. Kılıç, annelerin çocukları için bir şeyleri eksik ya da yanlış yapmaktan dolayı korktuğuna dikkat çekiyor ve ekliyor:

GELECEĞİ DÜŞÜNÜRKEN ŞİMDİKİ ZAMAN KAÇIYOR

"Bütün bu baskıların sonucunda, daha çok da şehirde yaşayan anneler sanki çocuklarıyla ilişkilerindeki her anı puanlayan bir dış sistem varmış gibi hissetmeye başladılar. Çalışan annelerin birçoğu, günlerini 'çocuk zekâ gelişimi için oynaması gerekli olan bütün oyunları oynadımı oynamadımı?' diye hesaplayarak geçirir hale geldi. Bu derece çocuğun geleceğine odaklanmış bir bakış açısı şimdiki zamanın kaçmasına; anne çocuk ilişkisinin duygusal ilişki boyutunun unutulmasına neden oluyor. Anne-çocuk ilişkisinin doğallığı bozuluyor."

ANNELER DE HATA YAPAR, KORKMAYIN

İstanbul Bilgi Üniversitesi'nden Prof. Dr. Emine Zinnur Kılıç, annelerin hata yapmaktan korkmaması gerektiğini söylüyor. Kılıç, annelere şu tavsiyelerde bulunuyor:

"Anneler çocuklarını yetiştirirken hata yapma korkusuyla ilişkilerinin keyfini çıkaramaz hale geldi. Anne çocuğunun geleceğini düşündüğü için her şeyi mükemmel yapmaya çalışıyor. Bu da anne ve çocuk arasındaki ilişkinin rahatlığının bozulmasına ve gerilmesine yol açıyor. Oysa anne-çocuk ilişkisinin en önemli yönü ilişkideki güven hissi, şefkat, paylaşım, birlikte olmaktan mutlu olma... Bu duygu bozulduğunda hem anneler hem çocuklar kaybeder. Şunu unutmayın; en başarılı, en mutlu ya da en güvenli, en sağlıklı erişkinler genellikle en başarılı annelerin çocukları değil!"

Mother&Baby / Buket Cengizalp

Nevzat Tarhan

2009-03-11T22:35:00.005+02:00

2008-03-04T21:37:00.002+02:00

sevgili kızım bu gün itibariyle "k" harfini tam olarak çıkarmaya başladı.

bir yandan üzülüyorum bu duruma çünkü artık bebeklikten tamamen sıyrıldığını gösteriyor bu durum.

ve elbette diğer yönden seviniyorum zira sağlıklı gelişiyoruz çok şükür.

2008-02-16T18:46:00.004+02:00

sevgili kızımız büyüdü. artık o üç yaşını bitirmiş bir prenses :) rabbim her yaşının güzelliğini versin ona... her yeni gün ve yılın hayırlarını gösterip şerlerinden uzaklaştırsın.. amin

küçük gezginler

2008-01-21T22:44:00.000+02:00

kızım ve hataydan gelerek misafirimiz olan kuzeni gülnur, istanbul'da turistik gezi yaptılar :) onlar hoplaya zıplaya kelebek gibi oradan oraya konup göçerken ben fotoğraflarını çekme telaşındaydım. şimdilik bir kaç kare paylaşacağım minik gezginlerin gezi günlüğünden ..

anlaşılacağı üzere gezintileri sultanahmet camii ve çevresinde idi... olur olmaz bağırıp çığlıklar atan bu genç elemanlara rehberlik yapmak bazen zorladı bizi :)

kedigiller familyasının 2 ayaklı ve 4 ayaklı versiyonları birbirlerini yukarıda gördüğünüz gibi izledi :)

bu karemiz de yine sultanahmetten.. bir arada fotoğraf çekmek istediğimde ancak bu pozu alabildim kendilerinden :)

2008-01-14T23:24:00.000+02:00

"sen benim neyimsin kızım?" diye sordum ona...

-aşkınım..
-başka?
-prensesinim.
-başka?
-balınım..
-başka?
-sevgilinim...

"peki ben senin neyinim?" diye ekledim...

-annemsin.
-başka?
-annemsin.
- ee başka?
-annemsin dedim ya :PPP

2007-12-20T19:02:00.001+02:00

sesi geldi... yeni uyanmış evet, bağırıyor....

"bayram! bayram!" "bayram! bayram!" :)

*

evet bugün bayram kızım, senin ve tüm dünya çocuklarının bayramı mübarek olsun... sizler dünyanın cennet yüzlerisiniz.. olduğunuz her yer cennet, her gününüz bayram olsun..

sevgiler...

anneciğin :)

2007-12-17T17:33:00.001+02:00

bu gün kızımın sevgili teyzesi benim sevgili kardeşim fatıma ile mehlikanın sevdiği klipleri izledik.

buraya onun en çok sevdiği ve izlemekten keyif aldığı iki klibi not almak istiyorum acaba mehlika büyüdüğünde de bu linkler etkin olacak mı :))

http://www.youtube.com/watch?v=nsYaIazRI40&feature=related

bunu seytermeye bayılıyor :)

2. sırada ise :

http://www.youtube.com/watch?v=IP-F6E8MbDs&feature=related

geliyor umarım siz de beğenirsiniz. benim içimdeki çocuk bunları seyrederken mutlu oluyor :)

kızımla klip tararken birazdan ekleyeceğim kliple karşılaştık.

yine çizgi üzerine kurgulanmış bu fransızca şarkının tek kelimesini bile bilmiyorum. ama kalbim anlatmak istediğini öyle iyi anladı ki çok burkuldu..

kent maduru çocuklarımıza hediye ederek... sevgiler

2007-12-14T14:32:00.000+02:00

geçen günden bir anektot.

hastalığı zamanında bi baktım mehlika kendini sıkıyor. tüm vücudunu, dişlerini... özellikle yapıyor belli. ne yapıyorsun mehlika dedim

aldığım cevap:

"ateşimi çıtartmaya çalışıyorum" oldu :)))

kızımla foto safari

2007-12-13T11:18:00.000+02:00

bu ilk kare lale mevsiminde büyük çamlıcadan..
aşağıdaki iki kare ise papatya zamanı :) millet bahçesinden. şehrin içinde böyle güzel park mı olur demeyin bahar mevsimi altunizadedeki millet bahçesine uğrayın. erguvan, yaban kestanesi gibi güzel çiçekli ağaçları görebileceğiniz gibi, böyle güzel paptyalarla neşelenebilirsiniz.

ve edirne fofoğatları (kızımın imla kitabına göre fotoğraf fofoğattır) ilk iki poz selimiyeden, 3.sü ise şükrü paşa tepesinden. benim fotoğrafta kadrajıma giremeyen bir başka bayrağımızı gösteriyordu.

sırada ise ünlüüü haydarpaşa tren garı, bir zamanlar benim için istanbul'un kapısıydı. bu fotoğraf misafirimiz ismaabil (ismail bey kelimesinin kızım tarafından söylenme şekli) tarafından çekildi.

yukarıdaki 2 fotoğraf eminönü merkez postahanesinin bir arka sokağında çekildi. elindeki poğaça kızımı görünce arabasını durduran bir amcası tarafından ona hediye edildi.. böyle küçük şeyler insanı mutlu ediyor :)

yukarıdaki üç adet fotoğraf sultan ahmet gezintimizde çekildi.. ilk fotoğraf; içinde hacer'ül esved'den kırık parçaları; kapı, mihrab ve minberinde saklayan sokullu mehmet camiinden.

2.si küçük ayasofya camiinden. 3.sü ise içinden geçmekten keyif aldığım arasta pazarından..

yukarıdaki fotoğraf edirne 3 şerefeli caminin yakınlarında metruk bir ev önünde çekildi.

aşağıdaki fotoğraflar ise yine edirneden.. ruhları bu gün bile dinlendiren şifahaneden...

2007-12-12T19:50:00.000+02:00

hastayım, hastasın, hasta... :(

çocuğum hasta olacağına ben olayım dermiş büyükler...

yok ben iki kere hasta olmaya razıyım yeter ki kızım hasta olmasın...

gece sabahlara kadar başucunda beklemek, uykusuzluğu dem ve damarlarınızda hissetmek, ertesi gün mızmız bir çocuğun nazları ile meşgul olmak, bu arada çıldırmamaya çalışmak, fedakar ve mutlu anne rolünü başarıyla oynamaya çalışmak... (ah başınız alıp kaçsanız... uyku... bir damla uyku... niye kayınvalidemle beraber oturmuyorum ki o bakardı ben uyurdum... söylenmeleri...)

aslında şu herşeye ağlayan ve ses eşiğimi fazlasıyla aşan çocuğu seviyorum ben.. yani en azından dün seviyordum şimdi de seviyorumdur herhalde :P allahım ona şifa bana selamet... yalvarırım

anlaşılacağı üzere mehlikamız hasta.. (yani ben hastayım) en küçük şey için ağlanıyor evde.. allahtan komşularım bu gün evde değiller de rahatsız ediyoruz rahatsızlığı yaşamıyorum...

ateşlendiği vakit mızırdanıp, kendini iyi hissettiği zaman da tepeme çıkıyor. nasıl buluyor bu enerjiyi anlamıyorum :)

doktorun tavsiyelerini uygulamamıza rağmen ateşi korkutmaya devam etti. bunun üzerine anneannesinin ısrarlı önerisini dinledim... ya şu anneler iyi ki varlar önce anneye danışmak gerekiyormuş diyeceğim doktorları kızdıracağım demeyeyim ama yine de aklınızda olsun efenim :) bademciklerinizin şiştiğini hissederseniz yarım limonun suyuna bir adet aspirin tuz ve karabiber ekliyorsunuz.. karıştırıyorsunuz, içtiğinizin ne olduğunu düşünmeden alacağınız kötü tadı hayal etmeden bir yudumda içiyorsunuz :) bakın anneanne önerisidir yabana atmayın

günün sözü ile bu günkü yazıma son verip bir dahaki yayım günümüze kadar size mutlu sağlıklı keyifli günler diliyorum..

günün sözü: "çot tomitsin anne"

(istediğim bir şeye karşı verdiği cevap, pek de komik değildim ya neyse)

kare kare mehlika :)

2007-12-12T15:10:00.001+02:00